تتو پری میراثی دوگانه دارد. این کلمه از لاتین فاتا، سرنوشت‌ها، گرفته شده است و موجوداتی که در ابتدا در فولکلور قرون وسطایی ایرلندی، اسکاتلندی و فرانسوی نامیده می‌شدند، موجوداتی قدرتمند و اغلب خطرناک بودند، نه ارواح لطیف یک کتاب کودک. فولکلور می‌گوید که فاه قدیمی‌تر بچه‌ها را می‌دزدیدند، معاملات سختی انجام می‌دادند و در سنت اسکاتلندی به دو دسته دربار سعادتمند (Seelie Court) و دربار بدخواه (Unseelie Court) تقسیم می‌شدند. پری کوچک با بال‌های حشره‌ای و خیالی که بیشتر تتوی پری‌ها به تصویر می‌کشند، اختراع مستند قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم است که تحت تأثیر ادبیات کودکان ویکتوریایی، نمایش " پیتر پن" اثر جی. ام. بری در سال ۱۹۰۴ و کتاب‌های پری‌های گل " اثر سیسلی مری بارکر از سال ۱۹۲۳ شکل گرفته است. تتو پری امروزه معمولاً به آن نسخه شیرین شده، جادو، خیال‌پردازی و ارتباط با دنیای طبیعی اشاره دارد، اما سنت دربار تاریک‌تر هنوز برای کسانی که آن را می‌خواهند، وجود دارد.

معنی تتو پری چیست؟

تتو پری بیشتر به معنای جادو، خیال‌پردازی و ارتباطی آزاد با طبیعت است، اگرچه تفسیر با سبک و همراهان شخصیت تغییر می‌کند. پری گل لطیف نشان‌دهنده معصومیت، تخیل و شگفتی دوران کودکی است. شخصیتی بالدار تاریک‌تر با بال‌های خفاش یا پروانه به سمت فولکلور قدیمی‌تر و خطرناک‌تر بازمی‌گردد. پری نمادی شخصی انعطاف‌پذیر است تا یک نشان سنتی ثابت، و معنا به همان اندازه که از خود بال‌ها ناشی می‌شود، از ترکیب‌بندی و زمینه نیز تأمین می‌شود.

پری از کجا آمد؟

کلمه "پری" از لاتین فاتا، به معنای سرنوشت‌ها، از طریق فرانسوی قدیم پری (افسون، سرزمین پریان) به انگلیسی میانه وارد شده است. این ریشه‌شناسی در منابع مرجع استاندارد مستند شده است. در فولکلور قرون وسطایی ایرلندی، اسکاتلندی و فرانسوی، فاه یا "مردم پری" موجوداتی قدرتمند و اغلب خطرناک بودند تا موجوداتی لطیف. پری کوچک بالدار تخیل مدرن، توسعه‌ای بسیار جدیدتر است که در قرون نوزدهم و اوایل قرن بیستم تحت تأثیر رمانتیسیسم ویکتوریایی، ادبیات کودکان و تصویرسازی صحنه و کتاب شکل گرفته است.

معنی تتو پری کوچک بالدار یا پری گل چیست؟

تتو پری کوچک بالدار یا پری گل بیشتر به معنای معصومیت، تخیل و ارتباط با دنیای طبیعی خوانده می‌شود. این همان نسخه‌ای است که توسط کتاب‌های پری‌های گل " سیسلی مری بارکر، که با کتاب پری‌های گل بهار " در سال ۱۹۲۳ آغاز شد، محبوب شد، که در آن هر پری با گیاه خاصی جفت می‌شود. پری گل روی قارچ می‌نشیند، دانه‌های قاصدک را فوت می‌کند یا در گلبرگ‌ها و غبار ستاره پیچیده ظاهر می‌شود. این رایج‌ترین شکل این طرح برای تتو است و همان چیزی است که بیشتر مشتریان هنگام درخواست پری در ذهن دارند.

معنی تتو پری تاریک یا گوتیک چیست؟

تتو پری تاریک یا گوتیک، که اغلب با بال‌های خفاش یا پروانه، لباس‌های تیره و گاهی شاخ کشیده می‌شود، به سمت فولکلور قدیمی‌تر و خطرناک‌تر فاهبازمی‌گردد. در سنت اسکاتلندی، پری‌ها به دو دسته دربار سعادتمند و دربار بدخواه تقسیم می‌شدند، و پری تاریک از دسته دوم استفاده می‌کند. تفسیر آن رمز و راز، خطر و رد کردن پری مهدکودک پاک شده است. این یک انتخاب زیبایی‌شناختی معاصر است که بر اساس یک پایه فولکلور واقعی ساخته شده است تا یک سنت مستند واحد.

آیا تتو پری تصاحب فرهنگی است؟

تتو پری هیچ نگرانی قابل توجهی در مورد تصاحب فرهنگی ندارد. این طرح یک تصویر باز و به اشتراک گذاشته شده گسترده است که عمدتاً از فولکلور اروپای غربی و فرهنگ عامه قرن نوزدهم و بیستم گرفته شده است. هیچ سنت بسته یا مقدسی وجود ندارد که استفاده از آن را محدود کند. تنها نکته دقیقی که ارزش یادآوری دارد این است که پری‌ها، پیکسی‌ها، اسپرایت‌ها و الف‌ها در فولکلور قدیمی‌تر بریتانیا متمایز هستند، حتی اگر استفاده مدرن آنها را در هم آمیخته باشد، و تتو که یک تصویر تاریخی خاص را کپی می‌کند، زمانی وفادارتر است که آن تمایز را رعایت کند.


از پری‌های خطرناک تا پری مهدکودک

پری که امروزه بیشتر مردم تصور می‌کنند، کوچک، بالدار، درخشان و بی‌ضرر، تازه‌وارد است. موجود قدیمی‌تر چیز دیگری بود.

ریشه‌شناسی راه را نشان می‌دهد. "پری" انگلیسی از لاتین فاتا، سرنوشت‌ها، از طریق فرانسوی قدیم فاه و پری، اصطلاحاتی که هم به موجودات ماوراء طبیعی و هم به سرزمینی که در آن سکونت داشتند اشاره داشتند، گرفته شده است. این در منابع استاندارد ریشه‌شناسی مستند شده است. موجوداتی که در پشت این کلمه قرار دارند، در فولکلور قرون وسطایی ایرلندی، اسکاتلندی و فرانسوی، قدرتمند، دمدمی مزاج و اغلب خطرناک بودند. فولکلور می‌گوید که آنها کودکان انسان را می‌دزدیدند و بچه‌های جایگزین (changelings) را می‌گذاشتند، معاملات الزام‌آوری با فانیان می‌بستند و از توهین‌ها انتقام می‌گرفتند. در سنت اسکاتلندی، پری‌ها به دربار سعادتمند (Seelie Court)، که می‌توانستند لطف انسانی را با محبت بازگردانند اما همچنان از توهین انتقام می‌گرفتند، و دربار بدخواه (Unseelie Court)، که برای آسیب رساندن نیازی به تحریک نداشتند، تقسیم می‌شدند. این سنت‌های درباری در سوابق فولکلور به خوبی مستند شده‌اند، اگرچه فهرست خاص رفتارها بسته به منطقه و راوی متفاوت است، به همین دلیل است که سطح صداقت در اینجا فولکلور است نه واقعیت ثابت.

تبدیل شدن به پری مهدکودک لطیف داستانی در قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم است. رمانتیسیسم ویکتوریایی و بازار رو به رشد کتاب‌های کودکان، فاه ترسناک را به موجوداتی کوچک، با بال‌های حشره‌ای و بی‌ضرر تبدیل کرد. دو اثر مستند این تغییر را برای طرح تتو تثبیت می‌کنند. اولین مورد " پیتر پن" اثر جی. ام. بری است، نمایشی که تینکر بل را معرفی کرد و در ۲۷ دسامبر ۱۹۰۴ در تئاتر دوک یورک در لندن به روی صحنه رفت. در اجرای اصلی، تینکر بل بازیگر نبود، بلکه نقطه‌ای نورانی بود که با آینه دستی پرتاب می‌شد و صدایش با زنگ‌ها تامین می‌شد. بری او را پری‌ای توصیف کرد که قابلمه‌ها و کتری‌ها را تعمیر می‌کرد، یک آهنگر واقعی در میان پری‌ها. او در طول قرن بعدی، شناخته‌شده‌ترین پری در جهان و الگوی پری کوچک، بدخلق و بالدار درخشان شد که بر این طرح غالب است.

دومین نقطه تثبیت کننده " پری‌های گل" اثر سیسلی مری بارکر است. بارکر اولین مجموعه نقاشی‌ها و اشعار خود را به ناشر بلکی اند سان فروخت که در سال ۱۹۲۳ آنها را به عنوان پری‌های گل بهار" منتشر کرد، مجموعه‌ای از بیست و چهار تصویر. این کتاب‌ها با استقبال عمومی پس از جنگ روبرو شدند و در دهه‌های ۱۹۲۰، ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ با جلد‌های بیشتری دنبال شدند. پری‌های بارکر کودکانی با بال‌های حشره‌ای ظریف هستند که هر کدام به یک گل یا درخت خاص گره خورده‌اند. این جفت شدن پری و گیاه، نیای بصری مستقیم تتو پری گل است، و صفحات بارکر، که اکنون در بسیاری از نسخه‌ها وارد حوزه عمومی می‌شوند، مرجع رایجی برای هنرمندانی هستند که این طرح را کار می‌کنند.

یک اپیزود مستند دیگر شکل‌گیری تصور عمومی از پری‌ها را شکل داد، حتی اگر به ندرت مستقیماً روی پوست ظاهر شود. در سال ۱۹۱۷، دو دختر عموی جوان در روستای کاتینگلی یورکشایر، السی رایت و فرانسیس گریفیتس، عکس‌هایی تولید کردند که به نظر می‌رسید پری‌های کوچک بالدار را نشان می‌دهند. این تصاویر توجه سر آرتور کانن دویل، خالق شرلوک هلمز و یک روح‌گرا متعهد را جلب کرد، که آنها را منتشر کرد و کتاب خود در سال ۱۹۲۲ را با عنوان آمدن پری‌ها " بر اساس آنها بنا نهاد. این عکس‌ها برای دهه‌ها به طور گسترده‌ای باور می‌شدند. السی رایت در سال ۱۹۸۳ به این شوخی اعتراف کرد و توضیح داد که شخصیت‌ها بریده‌هایی بودند که از یک کتاب مصور سال ۱۹۱۴ کپی شده و با سنجاق سر ثابت شده بودند. اپیزود کاتینگلی مستند و تأیید شده است، و ارزش دانستن دارد زیرا تصویر پری کوچک بالدار را در همان زمانی که بارکر و بری همین کار را در چاپ و صحنه انجام می‌دادند، در ذهن عموم تثبیت کرد.


پری به عنوان طرح تتو

پری به عنوان یک طرح تتو اصلی در فلش، به شیوه‌ای که رز، پرستویا لنگر وجود دارد. این در مرکز واژگان سنتی آمریکایی از بووری تا خیابان هوتل قرار ندارد و هیچ "پری دریایی" مستند گسترده‌ای به معنای گل یا عقاب دریایی جرری وجود ندارد. چهره‌ای که در آن سنت فلش اولیه به آن نزدیک‌تر است، بالدار است. پین‌آپ یا روح، یک چهره کوچک ایده‌آل زنانه که بال دارد، که با پری همپوشانی دارد اما با آن یکسان نیست. چارچوب صادقانه این است که پری بعداً به محبوبیت واقعی تاتو دست یافت، بر پشت موج فانتزی و نئو-سنتی اواخر قرن بیستم و اوایل قرن بیست و یکم، نه از طریق تجارت ملوانان اواسط قرن.

آن زمان‌بندی شکل می‌دهد که چگونه این موتیف معمولاً ترسیم می‌شود. بیشتر خالکوبی‌های پری در تصویری, نئو-سنتی, خط ظریفیا نیو-اسکول دسته‌ها قرار می‌گیرند تا در سنتی آمریکایی با خط پررنگ. پری نئو-سنتی یک خط پررنگ قوی را حفظ می‌کند اما پالت را باز می‌کند و سایه‌زنی ابعادی را به بال‌ها و پارچه‌ها اضافه می‌کند. پری خط ظریف، چهره را به خطوط ظریف تک وزنی کاهش می‌دهد، که مناسب نسخه‌های کوچک، سبک و تزئینی است که مشتریان اغلب می‌خواهند. کارهای نیو-اسکول پری را به سمت نسبت‌های اغراق‌آمیز و نزدیک به کارتون سوق می‌دهد، که به تبار تینکربل نزدیک‌تر است تا فولکلور. در تمام این‌ها، بال‌ها بخش زیادی از وزن بصری و نمادین را حمل می‌کنند، به همین دلیل است که کارهای پری اغلب در کنار سایر موتیف‌های بالدار مورد بحث قرار می‌گیرند.


انواع و معانی آنها

پری به تعداد کمی از تنوع‌های قابل تشخیص تقسیم می‌شود که هر کدام خوانش خاص خود را دارند.

پری گل یا پری سبک پیکسی. کوچک و ظریف، نشسته بر روی قارچ، دمیدن دانه‌های قاصدک، یا پیچیده در گلبرگ‌ها و احاطه شده با غبار ستاره. این پری از تبار بارکر و رایج‌ترین شکل است. این به عنوان معصومیت، شگفتی دوران کودکی و پیوند ملایم با طبیعت خوانده می‌شود. این به طور طبیعی با عناصر گیاه‌شناسی مانند قاصدک، گل آفتابگردان، یا یک کوچک جنگل صحنه.

پری گوتیک یا تاریک. با بال‌های خفاش یا پروانه، لباس‌های تیره‌تر و گاهی شاخ کشیده شده است. این تنوع از قدیمی‌تر و خطرناک‌تر فاه و ثبت نا‌سِیلی الهام گرفته است. تفسیر آن رمز و راز، خطر و رد عمدی پری‌های شیرین شده مهدکودک است. این یک زیبایی‌شناسی معاصر است که بر پایه‌ای از فولکلور واقعی بنا شده است، به همین دلیل بهتر است به عنوان یک تنوع مدرن مستند طبقه‌بندی شود تا یک سنت کلاسیک واحد.

پری کلاسیک بالدار درخشان. کهن‌الگوی تینکر بل، شخصیتی کوچک و ایده‌آل با بال‌های حشره‌ای شفاف و ردی از نور. این پیش‌فرض فرهنگ عامه است و به عنوان جادو، شیطنت و خیال‌پردازی تفسیر می‌شود.

یک نکته دقت عملی در زیر همه اینها وجود دارد. در فولکلور قدیمی بریتانیا، پری‌ها، پیکسی‌ها، اسپرایت‌ها و الف‌ها انواع مختلفی از موجودات بودند. پیکسی‌ها به طور خاص به فولکلور دوون و کورنوال تعلق دارند و معمولاً به عنوان موجوداتی کوچک، بازیگوش و بی‌ضرر توصیف می‌شوند تا اعضای دربار پری‌های سلسله مراتبی. استفاده مدرن از «پیکسی» و «پری» به عنوان مترادف‌های نزدیک استفاده می‌کند، و اکثر مشتریان نیز همینطور فکر می‌کنند، اما این تمایز واقعی است و دانستن آن ارزش دارد. ادعای رایجی مبنی بر اینکه پیکسی‌ها به طور قابل اعتماد بدون بال هستند در حالی که پری‌ها بال دارند؛ سابقه فولکلور در واقع در این مورد مخلوط است، زیرا برخی منابع پیکسی‌ها را با بال‌های پروانه‌ای توصیف می‌کنند، بنابراین تمایز بال‌ها مورد مناقشه است تا قطعی. گزاره ایمن‌تر و به خوبی پشتیبانی شده این است که پیکسی‌ها و پری‌ها دسته‌بندی‌های فولکلور جداگانه‌ای هستند که فرهنگ عامه آنها را ادغام کرده است.


ترکیب‌های رایج و معانی آنها

پری معمولاً یک شخصیت کوچک است که ترکیب بزرگ‌تری را لنگر می‌اندازد و عناصر اطراف آن خوانش را شکل می‌دهند.

پری و کار گل یا گیاه‌شناسی. جفت کانونی، که مستقیماً از سنت پری‌های گل ناشی می‌شود. پری در میان گلبرگ‌ها به عنوان روح دنیای طبیعی که قابل مشاهده است، خوانده می‌شود. گل‌های خاص معنای خود را دارند، بنابراین جفت می‌تواند تنظیم شود: پری با یک زنبق با پری با یک خشخاش.

خوانده می‌شود. پری و قارچ یا صحنه جنگلی. خوانش روح جنگل و پیوند با مکانی جدا از زندگی عادی را تقویت می‌کند. اغلب در تصویرسازی‌های بزرگ‌تر یا جنگل قطعات.

پری و ماه یا ستاره. این ماه و ستاره پری را به سمت رؤیایی و جادویی سوق می‌دهند و با نسخه‌های درخشان و شب‌پرواز این شخصیت مطابقت دارند.

بال‌های پری و پروانه یا بید. بال‌های پری معمولاً از حشرات واقعی گرفته می‌شوند، بنابراین این شخصیت به پروانه و بید. بال‌های پروانه پری را روشن و دگرگون‌کننده نگه می‌دارند. بال‌های بید آن را به سمت قلمرو گوتیک و شبانه سوق می‌دهند.

پری به عنوان یک شخصیت نام‌گذاری شده یا یادبود. مانند سایر نقوش کوچک، پری می‌تواند یک پرچم یا نامی را حمل کند و به عنوان وقف‌نامه، اغلب برای کودکی یا کیفیتی که پوشنده می‌خواهد نزدیک نگه دارد، عمل کند. این یک استفاده شخصی است تا یک استفاده سنتی مستند، و معنای آن کاملاً توسط پوشنده ارائه می‌شود.

وقتی مشتری در مورد ترکیبی که در اینجا ذکر نشده سؤال می‌کند، قانون همانند هر خالکوبی ترکیبی است. هر عنصر خوانش خاص خود را دارد و معنای ترکیبی، گفتگوی بین آنهاست. یک هنرمند خوب می‌تواند قبل از اینکه سوزن به پوست بخورد، در مورد آن صحبت کند.


تتو پری را کجا بزنم؟

محل‌های رایج هر کدام ملاحظات متفاوتی از نظر دیده شدن و ماندگاری دارند، و مقیاس کوچک و ظریف معمول پری‌ها در اینجا بیش از حد معمول اهمیت پیدا می‌کند. شانه، بازوی بالایی و کتف برای پری کوچک تا متوسط مناسب هستند و به بال‌ها اجازه می‌دهند به طور طبیعی باز شوند. ساعد و ساق پا نمایشگر یک انتخاب آگاهانه هستند و جای بیشتری برای یک فیگور داستانی بزرگتر دارند. مچ پا، مچ دست و پشت گوش برای پری‌های بسیار کوچک با خطوط ظریف مناسب هستند اما سریع‌تر محو و تار می‌شوند، زیرا جزئیات ظریف در نواحی با حرکت زیاد یا پوست نازک در طول زمان به خوبی حفظ نمی‌شوند. پهلو، ران و پشت فضا را برای یک صحنه کامل پری جنگل یا پری گل فراهم می‌کنند. از آنجایی که بسیاری از کارهای پری به جزئیات ظریف بال‌ها بستگی دارد، بحث محل قرارگیری تا حدی یک بحث فنی در مورد میزان جزئیاتی است که یک ناحیه خاص از بدن در طول سال‌ها حفظ خواهد کرد. با هنرمند خود مشورت کنید؛ این یک تصمیم فنی است، نه فقط یک تصمیم زیبایی‌شناختی.


چگونه به گرفتن تتو پری فکر کنم

اگر به خالکوبی پری فکر می‌کنید، سه سوال مفید برای چارچوب‌بندی:

  1. کدام پری؟ پری گل لطیف و پری گوتیک تاریک تقریباً در جهت‌های مخالف قرار دارند، یکی به سمت معصومیت و دنیای طبیعی، و دیگری به سمت رمز و راز و فولکلور قدیمی‌تر و خطرناک. قبل از شروع مکالمه طراحی، تصمیم بگیرید که کدام لحن را می‌خواهید، زیرا تقریباً همه چیزهای دیگر را تغییر می‌دهد.
  1. چه سبکی و چه مقیاسی؟ یک پری با خطوط ظریف به اندازه یک انگشت شست، با پری نئو-ترادیشنال که شانه‌ای را پر می‌کند، متفاوت پیر می‌شود. از آنجایی که این طرح بر جزئیات بال‌هایش استوار است، مقیاس و سبک انتخاب‌های فنی واقعی هستند، نه فقط ترجیحات سطحی.
  1. چه ترکیبی؟ یک پری تنها، یک پری گل در میان گیاهان، یک صحنه جنگلی، پری با ماه و ستاره‌ها، یا پری به عنوان یک یادبود نام‌گذاری شده، هر کدام ارجاعات و وزن متفاوتی دارند. عناصر اطراف فیگور بخش زیادی از معناسازی را انجام می‌دهند.

پری یکی از طرح‌های کم‌خطر برای خالکوبی است، زیرا هیچ سنت بسته یا مقدسی را به همراه ندارد و هیچ نگرانی قابل توجهی از نظر سوءاستفاده وجود ندارد. نکته اصلی که باید درست انجام شود، صداقت در مورد اینکه به کدام پری گرایش دارید، نسخه شیرین شده مهدکودکی یا نسخه قدیمی‌تر و عجیب‌تر زیر آن است.


  • پروانه. طرح دگرگونی که پری اغلب بال‌هایش را از آن وام می‌گیرد.
  • بید. همتای شبانه، و منبع معمول بال‌های پری گوتیک.
  • بال‌ها. خانواده بزرگتر طرح‌های بال‌دار که پری به آن تعلق دارد.
  • پین‌آپ. سنت فیگور ایده‌آل که در فلش‌های اولیه با روح بالدار همپوشانی دارد.
  • جنگل. محیط جنگلی که بسیاری از ترکیب‌بندی‌های پری را در خود جای داده است.
  • قاصدک. یک جفت گل-پری نمادین.
  • یونیکورن. یک موتیف فانتزی همسایه با تاریخچه‌ای مشابه از فولکلور تا فرهنگ عامه.
  • سبک تتو نئو-ترادیشنال. سبکی معاصر که بیشتر کارهای پری در آن قرار می‌گیرند.
  • سبک تتو ایلاستریتیو. سبک رایج دیگر برای ترکیب‌بندی‌های پری.

منابع

  • ویکی‌پدیا، "پری". ریشه‌های تاریخی فاه، ریشه‌شناسی و تحول فولکلور در طول قرن‌ها. به عنوان نقطه شروع جمع‌آوری و تأیید شده با منابع زیر استفاده شده است.
  • اتیم‌لاین (فرهنگ لغت ریشه‌شناسی آنلاین)، "fairy" و "fay". مستندات نزول از لاتین فاتا (سرنوشت‌ها) از طریق فرانسوی قدیم پری به انگلیسی میانه.
  • دایرةالمعارف بریتانیکا، "پیتر پن" و "تینکر بل". مستندات نمایشنامه سال ۱۹۰۴ جی. ام. بری و شخصیت تینکر بل.
  • ویکی‌پدیا، "تینکر بل" و "پیتر پن (نمایشنامه و رمان)". تأیید نمایش اولیه در ۲۷ دسامبر ۱۹۰۴ در تئاتر دوک یورک و صحنه‌آرایی اصلی شخصیت با نور و زنگوله.
  • ویکی‌پدیا، "پری‌های گل" و "سیسلی مری بارکر". مستندات انتشار سال ۱۹۲۳ پری‌های گل بهار توسط بلکی و پسر و جلدهای بعدی.
  • ویکی‌پدیا، "پری‌های کوتینگلی"؛ کتابخانه‌های دانشگاه لیدز و موزه علم و رسانه. مستندات عکس‌های سال ۱۹۱۷، آمدن پری‌ها (۱۹۲۲) اثر آرتور کانن دویل، و اعتراف سال ۱۹۸۳ السی رایت.
  • ویکی‌پدیا، "طبقه‌بندی پری‌ها". مستندات سنت دربار سیلی و آنسیلی و فولکلور پیکس‌های منطقه‌ای دوون و کورنوال.
  • آرشیو تتو (وینستون-سیلم)، سوابق خالکوبی ویتنامی. تأیید افسانه فولکلور "فرزندان اژدها، نوادگان پری" که در مطالب مربوط به خالکوبی اژدها در سلسله تران ذکر شده است؛ برای زمینه ذکر شده است، زیرا موتیف پری به خودی خود در سوابق وجود ندارد.

تحریریه

تحقیق و نگارش توسط جان جی. مایو سوم، ویراستار، اطلس تاریخ تتو. این صفحه نشان‌دهنده متن فعلی در تاریخ آخرین بازبینی در بالا است و هر سه ماه یکبار به‌روزرسانی می‌شود.

خطا پیدا کردید یا منبعی برای اضافه کردن دارید؟ ارسال به آرشیو. مشارکت‌های پذیرفته شده امتیاز آرشیو XP و شناسایی نام (اختیاری) را کسب می‌کنند.