درخت یکی از قدیمی‌ترین و پرکاربردترین نمادها در فرهنگ بشری است و این میراث کامل را بر روی پوست حمل می‌کند. به عنوان یک نقش‌مایه خالکوبی، اغلب به معنای رشد، قدرت، اجداد و چرخه زندگی خوانده می‌شود، که همگی خوانش‌های عمومی اما بادوام هستند که از نحوه زندگی واقعی درخت گرفته شده‌اند. در زیر این معانی روزمره، سنت‌های بسیار قدیمی‌تری نهفته است: درخت جهان بین‌فرهنگی که لایه‌های کیهان را به هم متصل می‌کند، ایگدراسیل جهان‌درخت نورس، درخت بودی بودایی که گفته می‌شود سیدارتا گوتاما زیر آن به روشنگری رسیده است، و بیشه‌های بلوط مقدس دین سلتیک. یک خالکوبی درخت عمومی و درخت زندگی رسمی‌تر، همپوشانی زیادی دارند، و معنای هر قطعه به گونه، ترکیب، و سنتی که فرد به آن تکیه می‌کند بستگی دارد.

خالکوبی درخت چه معنایی دارد؟

یک خالکوبی درخت معمولاً به معنای رشد، قدرت، اجداد و چرخه زندگی است. اینها خوانش‌های نمادین عامیانه هستند تا حقایق تاریخی ثابت، اما آنها پایدار و به طور گسترده‌ای مشترک هستند زیرا مستقیماً از نحوه زندگی درخت پیروی می‌کنند: از دانه‌ای به چیزی بزرگ و ماندگار رشد می‌کند، در برابر طوفان‌ها و زمستان‌ها مقاومت می‌کند، ریشه‌هایش به گذشته می‌رسد در حالی که شاخه‌هایش به آینده گسترش می‌یابد، و برگ‌هایش را با فصول می‌ریزد و دوباره می‌رویاند. معنای خاص هر خالکوبی درخت با گونه تصویر شده، ترکیب، و مکان تغییر می‌کند. درخت عمومی و طرح رسمی‌تر درخت زندگی به قدری همپوشانی دارند که این دو اغلب به سختی قابل تشخیص هستند.

نماد درخت از کجا آمده است؟

درخت نقشی نیست که از یک منبع واحد وارد خالکوبی شده باشد. این یکی از گسترده‌ترین تصاویر در اساطیر ثبت شده بشری است که به عنوان نماد کیهانی یا مقدس در سراسر سنت‌های اوراسیا، مزوآمریکا، و بسیاری دیگر، مدت‌ها قبل از اینکه خالکوبی رایجی شود، ظاهر شده است. چارچوب اساطیر تطبیقی که این سنت‌ها را تحت ایده درخت جهان یا محور جهان دسته‌بندی کرد، توسط مورخ دین میرچا الیاده در دهه 1950 تدوین شد. به عنوان یک خالکوبی، درخت به جای لحظه بنیان‌گذاری مستند در تاریخ خالکوبی، از آن چاه نمادین عمیق بهره می‌برد.

معنی تاتو درخت زندگی چیست؟

یک خالکوبی درخت زندگی، که اغلب با شاخه‌ها و ریشه‌هایی که برای پیوستن به یک دایره خم شده‌اند، کشیده می‌شود، معمولاً به معنای خانواده، اجداد، ارتباط متقابل، و پیوند بین زمین و آسمان است. این میراث‌های بسیار قدیمی‌تر را در زیر آن خلاصه معاصر حمل می‌کند، از جمله نمودار یهودی کابالیستی اِتز حاییم، ایگدراسیل نورس، و درخت بودی بودایی. اطلس این طرح را به طور عمیق در صفحه خود پوشش می‌دهد؛ ببینید درخت زندگی. درخت ساده و درخت زندگی در عمل همپوشانی دارند، و بسیاری از مشتریان از این اصطلاحات به جای یکدیگر استفاده می‌کنند.

معنی تاتو ایگدراسیل نورس چیست؟

یک خالکوبی ایگدراسیل به درخت خاکستر جهان نورس، درخت مقدس عظیم که نه جهان کیهان‌شناسی نورس را به هم متصل می‌کند، اشاره دارد. این در ادای منثور، که در قرن سیزدهم توسط نویسنده ایسلندی اسنوری استورلوسون تدوین شده است، و در ادای منظوم قدیمی‌تر توصیف شده است. به عنوان شمایل‌نگاری خالکوبی، ساختار کیهانی، سرنوشت، ارتباط همه جهان‌ها، و فداکاری برای خرد را می‌خواند، زیرا گفته می‌شود اودین برای نه شب بر روی درخت آویزان شد تا رون‌ها را به دست آورد. معمولاً با ریشه‌ها و شاخه‌هایی که دنیای زیرین، زمین و آسمان‌ها را در بر می‌گیرند، ترسیم می‌شود.

درخت بودی در خالکوبی چه معنایی دارد؟

درخت بودی یک انجیر مقدس (Ficus religiosa) در بودگایا در بیهار هند است، که طبق سنت بودایی، سیدارتا گوتاما در حدود قرن پنجم پیش از میلاد به روشنگری دست یافت. به عنوان یک خالکوبی، بیداری، خرد، و مسیر معنوی را می‌خواند، و اغلب با برگ‌های قلبی شکل که این گونه را متمایز می‌کند، ترسیم می‌شود. از آنجایی که این یک مکان مقدس یک دین زنده است، عمل محترمانه این است که درخت بودی را به عنوان یک مرجع مذهبی معنادار در نظر بگیریم نه به عنوان تزئین عمومی. همچنین به صفحات بودا و نیلوفر آبی برای شمایل‌نگاری مرتبط بودایی مراجعه کنید.

خالکوبی درخت را کجا باید قرار دهم؟

درختان برای قرارگیری‌های بزرگ، عمودی، یا پیچیده مناسب هستند زیرا فرم دارای بالا، وسط و پایین طبیعی است. پشت، ستون فقرات، ساق پا، ساعد، و دنده‌ها همگی اجازه می‌دهند شاخه‌ها و ریشه‌ها در امتداد اندام یا تنه امتداد یابند. یک درخت کامل اغلب بهترین خوانده می‌شود جایی که می‌تواند در مقیاس ترسیم شود، زیرا جزئیات ظریف شاخه نیاز به فضا برای پیر شدن خوب دارد. درختان کوچکتر تک‌خطی یا سیلوئت روی مچ دست، مچ پا، یا بازوی داخلی کار می‌کنند. مانند هر قطعه‌ای، مکان یک تصمیم فنی با پیامدهای فنی و طول عمر است، بنابراین قبل از تعهد با هنرمند خود در مورد آن صحبت کنید.


درخت به عنوان نماد بین‌فرهنگی

درخت یکی از ماندگارترین تصاویر نمادین در تاریخ ثبت شده اساطیر بشر است. این به عنوان یک محور کیهانی، درخت جهان یا محور جهان، که دنیای زیرین، زمین و آسمان‌ها را به هم متصل می‌کند، ظاهر می‌شود و در طیف وسیعی از فرهنگ‌ها تکرار می‌شود. ایده تطبیقی که این سنت‌ها را به هم پیوند می‌دهد توسط مورخ دین میرچا الیاده در دهه 1950 توسعه یافت، که استدلال می‌کرد بسیاری از فرهنگ‌ها نیاز مشترکی را برای علامت‌گذاری یک نقطه مرکزی که در آن امر الهی با دنیای عادی ملاقات می‌کند، بیان می‌کنند. درختان رایج‌ترین شکل این تصویر هستند، در کنار کوه‌ها، ستون‌ها، نردبان‌ها، و ستون‌های دود یا آتش.

این گستردگی اولین چیزی است که باید در مورد درخت به عنوان یک نقش‌مایه خالکوبی درک کرد. برخلاف رز یا لنگر, که از طریق یک مسیر نسبتاً قابل ردیابی قرن نوزدهم وارد خالکوبی غربی شد، درخت هیچ داستان مبدأ واحدی ندارد. این نقش از قبل با هزاران سال معنا از جهات مختلف به طور همزمان بر روی پوست می‌آید، و خوانش یک خالکوبی معین کاملاً به این بستگی دارد که فرد وارد کدام سنت می‌شود.

معانی روزمره که بیشتر مشتریان نام می‌برند، رشد، قدرت، تاب‌آوری، اجداد، و تجدید، اختیاری نیستند. آنها مستقیماً از زیست‌شناسی درخت پیروی می‌کنند. درختی به آرامی از دانه‌ای به چیزی بزرگ و طولانی‌عمر رشد می‌کند، که آن را به نمادی طبیعی از توسعه شخصی و آرزو تبدیل می‌کند. در برابر طوفان‌ها و زمستان‌ها می‌ایستد، که آن را به نمادی از استقامت تبدیل می‌کند. ریشه‌هایش به پایین و شاخه‌هایش به بیرون می‌رسد، که آن را به نمادی از تبار و ارتباط تبدیل می‌کند. برگ‌هایش را می‌ریزد و دوباره می‌رویاند، که آن را به نمادی از چرخه‌ها و تولد دوباره تبدیل می‌کند. اینها خوانش‌های نمادین عامیانه، محبوب و به طور گسترده‌ای مشترک هستند تا حقایق تاریخی تأیید شده، بنابراین اطلس آنها را به عنوان یک قرارداد تثبیت شده به جای تاریخ تأیید شده، صادقانه در نظر می‌گیرد.


درخت جهان در سنت‌های مختلف

چندین سنت مشخص از درخت جهان و درخت مقدس، مضمون خالکوبی را تغذیه می‌کنند و یک خالکوب حرفه‌ای از دانستن تفاوت آن‌ها سود می‌برد.

نورس‌ها ایگدراسیل شناخته‌شده‌ترین در فرهنگ خالکوبی غربی است. این یک درخت زبان‌گنجشک عظیم است که هم در ادای منثور اسنوری استورلوسون قرن سیزدهم و هم در ادای شعری قدیمی‌تر شرح داده شده است، که در مرکز کیهان قرار دارد و نه جهان اساطیر نورس را به هم متصل می‌کند. منابع نام نه جهان را ذکر می‌کنند اما هرگز فهرست واحد و ثابتی از آن‌ها ارائه نمی‌دهند. یگدراسیل در کار خالکوبی به عنوان نظم کیهانی، سرنوشت و فداکاری برای دانش خوانده می‌شود و اغلب در کنار نقوش دیگر نورس‌ها مانند گردو یا رون‌های نورس.

تتوهای درخت بودی انجیر مقدسی در بودگایا است که گفته می‌شود سیدارتا گوتاما در حدود قرن پنجم پیش از میلاد به روشنگری رسیده است. درخت اصلی باقی نمانده است، اما نوادگان آن بیش از دو هزاره مورد احترام بوده‌اند و درخت در معبد ماهابودی یکی از مهم‌ترین مکان‌های زیارتی بودیسم باقی مانده است. در هنر بودایی، درخت با برگ‌های متمایز قلبی شکل آن نشان داده می‌شود. به عنوان یک خالکوبی، بیداری و مسیر معنوی را می‌خواند. از آنجایی که متعلق به یک سنت مذهبی زنده است، نیازمند رسیدگی محترمانه است.

بیشه‌های مقدس سلت‌هاکه نمتا نامیده می‌شوند، پناهگاه‌های طبیعی بودند که در دین باستانی سلت‌ها برای آیین‌ها استفاده می‌شدند. نویسنده رومی پلینی بزرگ در قرن اول میلادی ثبت کرد که درویدی‌ها بلوط و دارواش روی آن را بسیار مقدس می‌دانستند، و جغرافیدان یونانی استرابو و مورخ رومی تاسیتوس نیز از بیشه‌های مقدس در میان سلت‌ها نام بردند. به ویژه بلوط با قدرت، دانش و پیوند بین دنیوی و الهی همراه بود. طرح محبوب گره دایره‌ای "درخت زندگی سلتیک" که امروزه در فروشگاه‌های خالکوبی فروخته می‌شود، عمدتاً یک طرح احیای مدرن است تا یک نقش باستانی که به دقت مستند شده باشد، حتی اگر وضعیت مقدس زیربنایی درختان در فرهنگ سلتیک واقعی باشد. سنت بیشه باستانی به خوبی مستند شده است، در حالی که طرح گره خاص بهتر است به عنوان یک احیای مدرن درک شود. به گره سلتیک و تریکوترا برای نمادگرایی مرتبط با احیای سلتیک مراجعه کنید.

بسیاری از فرهنگ‌های دیگر درختان مقدس یا کیهانی خود را دارند، از جمله درختان جهان در آمریکای مرکزی که جهت‌های اصلی را مشخص می‌کنند، انجیر کیهانی هندو و دو درخت باغ عدن در کتاب مقدس. صفحه درخت زندگی به این بافت پرتر از سنت‌ها با جزئیات می‌پردازد.


گونه‌های درخت و معنای آنها

یکی از بزرگترین حاملان معنا در خالکوبی درخت، گونه نمایش داده شده است. خوانش‌های زیر از قراردادهای طولانی‌مدت نمادین عامیانه برگرفته از عادت رشد هر درخت است و خالکوبی که زبان گونه‌ها را می‌داند می‌تواند به مشتری کمک کند درختی را انتخاب کند که با پیام مورد نظر مطابقت داشته باشد. این‌ها قراردادهای محبوبی هستند تا دکترین تاریخی مستند.

بلوط: استقامت، ثبات، قدرت و خرد باستانی. شکل سنگین و کند رشد بلوط و وضعیت مقدس واقعی آن در دین سلتیک، آن را به درخت "قدرت" تبدیل کرده است.

بید: انعطاف‌پذیری، غم و سازگاری با تغییر. بید خم می‌شود نه اینکه بشکند، و شکل آویزان آن مدت‌هاست که با اندوه همراه بوده است، به همین دلیل است که در تصاویر یادبود قرن نوزدهم ظاهر می‌شود.

کاج و سایر همیشه سبزها: طول عمر، پشتکار و گذراندن دوران سخت. یک همیشه سبز سوزن‌های خود را در طول زمستان حفظ می‌کند، که آن را به نمادی طبیعی از ثبات تبدیل می‌کند.

درخت برهنه یا زمستانی: سختی، فقدان یا تأمل آرام. یک شبح بی‌برگ درخت را به ساختار شاخه‌اش تقلیل می‌دهد و تصویری غم‌انگیزتر از درختی پربرگ می‌خواند. خوانش درخت برهنه به عنوان سختی منسجم و رایج است، اما یک قانون ثابت نیست.

مشتری که گونه‌ای را مشخص می‌کند معمولاً آن را به دلیلی انتخاب می‌کند، بنابراین انتخاب گونه قبل از شروع هر کار طراحی ارزش بحث دارد.


تک درخت، جنگل و ترکیب

تعداد و چیدمان درختان خوانش را شکل می‌دهد.

یک تک درخت تصویر را بر قدرت فردی و سفر شخصی متمرکز می‌کند. این رایج‌ترین ترکیب‌بندی درخت و رایج‌ترین ترکیبی است که برای تقدیم یا نشانگر رشد شخصی استفاده می‌شود.

یک و یا دسته‌ای از درختان، معنا را به سمت جامعه، محافظت، رمز و راز، یا ایده گم شدن و یافتن خود در یک سفر تغییر می‌دهد. اطلس این خوانش منظره کامل‌تر را در و صفحه خود و ترکیب‌بندی‌های وسیع‌تر منظره در کوه همچنین در دسته‌بندی‌های گسترده‌تر صفحه پوشش می‌دهد. خوانش جنگل به عنوان جامعه به طور گسترده‌ای استفاده می‌شود اما از نظر تاریخی ثابت نیست.

ترکیب‌بندی در داخل یک تک درخت نیز مهم است. درختی که با ریشه‌های برجسته کشیده شده است، بر اجداد و بنیان تأکید می‌کند. درختی که شاخه‌ها و ریشه‌هایش با هم آینه می‌شوند، اغلب در داخل یک دایره، طرح را به سمت خوانش درخت زندگی حرکت می‌دهد. درختی که در یک صحنه کامل، با تپه‌ها، آب یا آسمان قرار گرفته است، به جای یک نماد، به یک قطعه منظره تبدیل می‌شود.


درخت در سبک‌های خالکوبی

درخت تقریباً با هر سبک خالکوبی مدرن سازگار می‌شود و انتخاب سبک هم نحوه خوانش قطعه و هم نحوه کهنه شدن آن را تغییر می‌دهد.

در سیاه کاری و کار طرح کلی، درخت به یک طرح کلی مشخص، اغلب درختی زمستانی و بی‌برگ، تقلیل می‌یابد و ساختار شاخه‌ها کل تصویر را حمل می‌کند. این یک رویکرد تمیز و با کنتراست بالا است که به خوبی پیر می‌شود زیرا به جای گرادیان‌های ظریف، به اشکال جسورانه متکی است.

در گیاه‌شناسی و نقطه کاری کار، درخت با جزئیات طبیعی ترسیم می‌شود و از سنت طولانی حکاکی گیاه‌شناسی الهام می‌گیرد. طرح‌های رنگی سبز و طبیعی بر سرزندگی و رشد تأکید می‌کنند، در حالی که خطوط ظریف و سایه‌زنی، بافت پوست درخت و برگ را به تصویر می‌کشند.

درخت همچنین در کارهای ظریف و تک سوزنی به عنوان یک قطعه کوچک و ظریف، و در کارهای رنگی و واقع‌گرایانه‌تر بزرگتر به عنوان یک مرکز صحنه کامل ظاهر می‌شود. از آنجایی که جزئیات شاخه و برگ ذاتاً ظریف هستند، طرح‌های بزرگتر و درمان‌های جسورانه‌تر معمولاً در طول دهه‌ها بهتر از طرح‌های بسیار کوچک و بسیار پرجزئیات باقی می‌مانند.

درخت به این شکل یک طرح از ایرزومی ژاپنی کلاسیک به شکلی که گل‌های خاص هستند. کار سنتی ژاپنی بر طرح‌هایی مانند شکوفه گیلاس، گل داوودی و گل صدتومانی تمرکز دارد تا درخت مستقل، اگرچه شاخه‌های درختان گلدار به عنوان عناصر حمایتی ظاهر می‌شوند. خوانندگانی که به این طرح‌ها علاقه‌مند هستند می‌توانند شکوفه گیلاس, گل داوودیو گل صد تومانی مراجعه کنید.


رنگ و آنچه حمل می‌کند

رنگ یک انتخاب معنادار در کار درخت است.

رنگ سبز و طبیعی بر سرزندگی، زندگی، رشد و ارتباط با دنیای زنده تأکید می‌کند. درختی با برگ سبز کامل، تأییدکننده‌ترین شکل این طرح است.

سیاه کاری یا طرح کلی رنگ را کاملاً حذف می‌کند و بر ساختار شاخه تمرکز دارد. یک درخت سیاه و برهنه اغلب نماد زمستان، سختی یا تأمل آرام است، انتهای تیره‌تر طیف درخت. این یک ارتباط رایج و منسجم است تا یک قانون ثابت.

مانند اکثر طرح‌ها، انتخاب رنگ با ترکیب‌بندی تعامل دارد. یک درخت سبز در منظره‌ای آفتابی و یک درخت سیاه برهنه در برابر پوست خالی، طرحی یکسان با حال و هوای مخالف را حمل می‌کنند.


زمینه فرهنگی

درخت، عمدتاً نمادی باز و به اشتراک گذاشته شده است که نگرانی‌های مربوط به سوءاستفاده فرهنگی قابل توجهی ندارد. این نماد متعلق به هیچ سنت خاصی نیست و مفاهیم رشد، قدرت و تبار جهانی هستند نه متعلق به یک فرهنگ خاص. به همین دلیل، خالکوبی درخت عمومی یکی از طرح‌های امن‌تر برای انتخاب است.

دو زمینه خاص نیاز به دقت دارند، و رویکرد صادقانه این است که بدانید طرح از کدام سنت الهام گرفته شده است.

تتوهای درخت بودی و دیگر درختان مقدس، مانند بلوط در دین سلتی، اهمیت مذهبی واقعی دارند. به طور خاص، درخت بودا مکانی مقدس برای یک ایمان زنده است. به تصویر کشیدن آن با احترام، به عنوان یک ارجاع معنادار به جای تزئین عمومی، رویکرد مسئولانه‌ای است.

برخی سنت‌های بومی آمریکا درختان را «مردم ایستاده» می‌دانند، موجودات زنده‌ای با عاملیت معنوی به جای گیاهان صرف. این آموزه در میان چروکی‌ها و دیگر مردمان مستند شده است. این یک چارچوب فرهنگی و معنوی زنده است، نه نمادی آزاد، و کسی که از آن استفاده می‌کند باید بداند که متعلق به سنت چه کسی است. سنت زیربنایی به خوبی مستند شده است، در حالی که تفاسیر خاص خالکوبی که به آن نسبت داده می‌شود متفاوت است.

هیچ‌کدام از این احتیاط‌ها خالکوبی درخت معمولی را محدود نمی‌کند. این موارد زمانی اعمال می‌شوند که طرح به طور خاص به یک سنت فرهنگی مقدس یا زنده وارد شود.


چگونه در مورد خالکوبی درخت فکر کنیم

اگر به خالکوبی درخت فکر می‌کنید، سه سوال مفید برای چارچوب‌بندی وجود دارد:

  1. چه گونه یا سنتی؟ یک بلوط چیزی متفاوت از یک بید می‌گوید، و یک درخت ایگدراسیل یا درخت بودا وزن اساطیری یا مذهبی خاصی دارد که یک درخت عمومی ندارد. قبل از شروع گفتگو در مورد طرح، تصمیم بگیرید که آیا یک درخت ساده، گونه‌ای با معنای خاص، یا یک درخت مقدس نام‌گذاری شده می‌خواهید.
  1. چه ترکیبی؟ یک درخت تنها، یک جنگل، درختی با ریشه‌های برجسته، یا درختی در داخل یک دایره هر کدام معنای متفاوتی دارند، و درختی که در یک صحنه کامل قرار گرفته به یک قطعه منظره تبدیل می‌شود. رنگ و چیدمان هر دو معنا را شکل می‌دهند.
  1. سبک و محل قرارگیری چیست؟ درختان برای مکان‌های عمودی و پیچیده بزرگ مناسب هستند، و انتخاب سبک، سیاه‌قلم، گیاه‌شناسی طبیعی، خط ظریف، یا واقع‌گرایی تمام رنگی، هم خوانایی و هم نحوه کهنه شدن قطعه را تغییر می‌دهد. جزئیات شاخه برای حفظ دوام در طول زمان به فضا نیاز دارد.

یک تاتوکار حرفه‌ای می‌تواند قبل از اینکه سوزن به پوست بخورد، هر سه مورد را با شما در میان بگذارد. درخت یک طرح انعطاف‌پذیر و بخشنده است، و درک واضحی از اینکه کدام سنت و ترکیب را می‌خواهید، نتیجه را ماندگارتر و شخصی‌تر می‌کند.



منابع

  • درخت جهان و محور جهان: چارچوب اسطوره‌شناسی تطبیقی که توسط میرچا الیاده در دهه 1950 توسعه یافته است؛ مستندسازی بین فرهنگی از طریق آثار مرجع استاندارد. https://en.wikipedia.org/wiki/World_tree و https://en.wikipedia.org/wiki/Axis_mundi
  • ایگدراسیل: ادای منظوم (اسنوری استورلوسون، قرن سیزدهم) و ادای شعری؛ تأیید شده از طریق Public Domain Review و آثار مرجع استاندارد. https://en.wikipedia.org/wiki/Yggdrasil و https://publicdomainreview.org/collection/yggdrasil-the-sacred-ash-tree-of-norse-mythology
  • درخت بودی: دایرةالمعارف بریتانیکا و آثار مرجع استاندارد در مورد معبد ماهابودی و فیکوس ریلیجوسا. https://www.britannica.com/plant/Bo-tree و https://en.wikipedia.org/wiki/Bodhi_tree
  • بیشه‌های مقدس سلتیک و بلوط درویدی: پلینی پیر (قرن اول میلادی) در مورد بلوط و دارواش، همراه با استرابو و تاسیتوس در مورد بیشه‌های مقدس؛ تأیید شده از طریق آثار مرجع استاندارد. https://en.wikipedia.org/wiki/Nemeton
  • سنت درخت "مردم ایستاده" بومیان آمریکا: مستند شده در میان چروکی‌ها و سایر مردمان از طریق منابع فرهنگی و آموزشی.
  • تفسیر گونه‌ها و رنگ‌ها قرارداد نمادین عامیانه است که از عادت رشد هر درخت گرفته شده است، و به عنوان کاربرد محبوب به جای دکترین تاریخی مستند ارائه شده است.

سرمقاله

تحقیق و نگارش توسط جان جی مایو سوم, ویرایشگر, اطلس تاریخ تاتو. این صفحه منعکس کننده canon فعلی از تاریخ است آخرین بررسی تاریخ بالا و در یک دوره سه ماهه تجدید می شود.

خطایی پیدا کردید یا منبعی برای اضافه کردن دارید؟ به بایگانی ارسال کنید. مشارکت‌های پذیرفته‌شده بایگانی XP و شناسایی نام‌گذاری شده (انتخاب کردن) را کسب می‌کنند.