| Field | Detail |
|---|---|
| Subject | Mayunkiki |
| Type | Persoon |
| Tijdperk | Modern |
| Locatie | Asahikawa, Hokkaido · Japan |
| Datum | 1982 CE |
| Style / Technique | Ainu sinuye reclamation; performance and photographic art reconstructing traditional women's facial and hand markings |
| Verbonden met | Ainu Sinuye, Alethea Arnaquq-Baril, Marjorie Tahbone |
Archiefnotitie
Haar werk is gericht op sinuye, de traditionele tatoeage van Ainu-vrouwen, die de Meiji-regering in 1871 verbood als onderdeel van een assimilatiebeleid dat de Ainu-taal en -cultuur onderdrukte. Omdat de oorspronkelijke mondelinge overdracht eindigde vóór de hedendaagse revival, wordt haar praktijk het best begrepen als reconstructie in plaats van ononderbroken voortzetting, en ze brengt momenteel geen permanente tatoeages aan; in plaats daarvan schildert ze het sinuye-patroon op haar gezicht met cosmetische pigment voor tentoonstellingen en publieke optredens, waarbij ze de handeling behandelt als onderzoek, publiek geheugen en politiek statement. Haar veldwerk omvat het vragen aan ouderen om herinnerde patronen op haar gezicht te tekenen, waardoor de revival een mondelinge geschiedenis-praktijk wordt. Ze is ook lid van Marewrew, een Ainu-vrouwen vocalgroep gericht op upopo call-and-response zang, en haar werk is internationaal getoond, onder meer op de Sydney Biennale van 2020.